Jednorożcowy promień

Cześć!

Po egzaminach to życie jednak jest piękniejsze :D Ostatnie kilkanaście dni przed nimi były zupełnie nie-zuziowe. W sumie czułam się, jakbym miała takiego domowego psa do przytulania bez zobowiązań, tj. bez spacerków, socjalki itd., samo mizianie i zabawa. Całkiem przyjemna odskocznia od treningów i ćwiczeń, ale to już za nami! Nie tylko egzaminy, ale również zimowe nic nierobienie oraz brak ochoty do robienia czegokolwiek i kiedykolwiek z obu stron.
Mam taką teorię, że jednej nocy jakiś jednorożcowy promień strzelił Zu i coś w niej pozmieniał. Na dobre oczywiście! Tak nagle, bez specjalnych starań nasza relacja stała się lepsza, ale też jakaś taka normalniejsza, więcej przytulasów i zabaw naprawdę :3

Nie pisałabym...

... gdyby nie było to takie ważne! Ale to, co się teraz dzieje jest nie do pomyślenia! Po prostu skandal!

Od jakiegoś czasu moja pani chodzi często nie w sosie i rzadziej zwraca na mnie uwagę (o nauce nowych sztuczek nie wspomnę).
Przypomina sobie o moim istnieniu kiedy przyjdę do niej i położę głowę na jej kolanie, oczekując miziania lub znacząco zacznę memłać piszczącą piłkę. Nic mi nie piecze, prawie nie robi zdjęć - skandal! Jedyne co nam zostało po staremu, to leśne relaksujące spacerki.
Ponoć to wszystko z powodu tajemniczych egzaminów, czy czegoś w tym stylu. Mam nadzieję, że kiedy w końcu miną, to wróci stara dobra pani.
Na domiar wszystkiego lekko zmutowałam i przez jakiś czas miałam 4 uszy. A ona nic! Jakoś same zniknęły, nie zauważyłam kiedy, jednak ich obecność nieco mnie niepokoiła.

Słońce, tak mi tego brakowało!

Tak, tak, tak! W końcu wyszło nam słońce, a ja dodatkowo nie byłam wtedy chora! Na spacerek wybrałyśmy się z takim oto ładnym zestawem:

Piłeczka Trixie dzisiaj została zamordowana (*)